Znamiona u dzieci: rodzaje
Posted under: 
Każde niemowlę ma kilka zaśniadów, pieprzyków lub przebarwionych miejsc na skórze. Niektóre przychodzą na świat z dużymi obszarami nienormalnie zabarwionej skóry. Obecność takich znamion u noworodka zwykle niepokoi rodziców, ale niepotrzebnie.
Naczyniak jamisty Jest to jasnoczerwone, zwykle wypukłe znamię, które może pojawić się w dowolnej okolicy ciała. Przez pierwszych kilka miesięcy życia może się rozrastać, ale przed upływem 1. roku życia zaczyna się kurczyć i proces ten trwa do 7. roku życia, kiedy to w 80% przypadków znamię znika zupełnie.
Znamię naczyniowe płaskie to szkarłatnoczerwony obszar skóry, może być lekko wypukły. W większości przypadków pojawia się na twarzy lub kończynach. To znamię wrodzone zwykle nie zmienia się, ale, jeśli tak, to można maskować je odpowiednim makijażem, a w okresie późnego dzieciństwa poddać chirurgii plastycznej lub zabiegowi z użyciem lasera.
Obszerne przebarwienia pigmentem są również często spotykane, jako, że niektóre dzieci przychodzą na świat z kilkoma płaskimi “płatami” pociemniałej skóry o kolorze kawy z mlekiem.
Mleczne i nie tylko
Te same zęby wyrastają u różnych dzieci w odmiennym czasie, informacje poniższe należy potraktować jako przybliżenie, Nieliczne dzieci mają jeden lub dwa zęby już w chwili porodu, podczas gdy inne nie mają jeszcze żadnego po roku. Najważniejsza jest przede wszystkim kolejność wyrastania zębów, mniej istotny jest wiek, w którym to następuje. Ani zbyt wczesne, ani zbyt późne pojawianie się zębów nie jest powodem do zmartwienia. Poza stałymi (dorosłymi) zębami trzonowymi (nie wyrastają one w miejscu trzonowych zębów mlecznych), pozostałe stałe zęby zwykle pojawiają się wkrótce po utracie zębów mlecznych.
Już na stałe
Pierwszy stały ząb trzonowy powinien wyrosnąć w 6 lub 7 roku życia. Wielu rodziców bierze go za mleczny, ponieważ pojawia się w tak wczesnym wieku, zaraz za drugim trzonowym zębem mlecznym. Potem wyrastają siekacze, zwykle najpierw dolne, a potem górne. Czasem ząb mleczny musi zostać usunięty, aby ząb stały wyrastał we właściwym położeniu. Kolejność wypadania mlecznych kłów i trzonowych jest bardzo zmienna.
Problemy z potomstwem:niechciane przedmioty
Małe dzieci często sprawiają kłopoty wsuwając sobie do uszu małe przedmioty, takie jak zabawki, paciorki lub fasola. Jeżeli się coś takiego stanie, to nie należy próbować samodzielnie usuwać ciała obcego, chyba że utkwiło u wejścia do przewodu słuchowego i ma się pewność, że nie zostanie uszkodzona delikatna błona wyścielająca ów przewód ani błona bębenkowa. W razie jakichkolwiek wątpliwości zasięgnij opinii lekarza lub zgłoś się na dyżurujący oddział pomocy doraźnej lub ostry dyżur laryngologiczny.
usuniecie przedmiotu obcego
Istnieje możliwość, że owada, który dostał się do ucha, udaje się stamtąd zwykle łatwo usunąć, wlewając do przewodu słuchowego letnią wodę (nie można zabijać zwierzęcia, bo trudniej będzie je usunąć). W trakcie tego przepłukiwania należy łagodnie pociągać małżowinę uszną w górę i w dół, aby wyprostować przewód słuchowy. Inny sposób polega na ułożeniu dziecka w kąpieli na plecach tak, aby uszy były zanurzone. Jeżeli żaden z tych sposobów nie pomoże, to należy bezzwłocznie zgłosić się do lekarza.
Tycie: kolejna choroba cywilizacyjna
Znakomita większość dzieci nadmiernie tyje, gdyż regularnie jedzą więcej niż mogą spalić w procesie wytwarzania energii. Ten nadmiar kalorii jest gromadzony pod skórą jako tłuszcz. Zwykle dzieci regulują ilości spożywanego pokarmu zależnie od zapotrzebowania energetycznego. Naturalny mechanizm organizmu, sterujący apetytem, może jednak zostać rozstrojony szeregiem czynników. Objadanie się w rodzinie Najczęstszym powodem dziecięcej otyłości jest rodzinny nawyk nadmiernego jedzenia dziecko w rezultacie traci kontrolę nad rzeczywistymi potrzebami organizmu. Rodzina może albo jeść zbyt dużo nieodpowiedniej żywności (głównie cukier i tłuszcz) albo jeść po prostu za dużo.
Monitoruj wage swojego dziecka
Zatem, jeżeli uważasz, że dziecko waży za wiele, to przypatrz się sobie i pozostałym członkom rodziny prawdopodobnie wszyscy jesteście nadmiernej tuszy. W takiej sytuacji najlepszym sposobem na odchudzenie dziecka będzie zmiana nawyków żywieniowych całej rodziny na zdrowsze. Zmuszanie do jedzenia Dziecko nakłaniane do zjedzenia wszystkiego co na talerzu, bez względu na apetyt, może również mieć nadwagę. W celu zadowolenia rodziców będzie zjadało więcej niż to konieczne.
Sluchawki i niebezpieczenstwa
Wiele starszych dzieci i nastolatków uwielbia słuchanie za pośrednictwem słuchawek głośnej muzyki z radia, płyt czy taśm. Rodzice powinni być jednak świadomi zagrożenia, jakie ten zwyczaj niesie. Normalny poziom dźwięku w słuchawkach niczym nie grozi. Dziecko jednak może mieć skłonności do wzmacniania dźwięku np. aby stłumić hałas płynący z zewnątrz. Postępowanie takie grozi trwałym uszkodzeniem słuchu. Poziom dźwięku mogący wywołać ubytek słuchu nie musi wcale powodować bólu.
Jak zdiagnozowac problem?
Dowodzenie przez dziecko, że poziom głośności w słuchawkach nie wywołuje dyskomfortu jest zatem mało wiarygodnym sposobem określania granicy bezpieczeństwa. Przyjąć należy, że gdy w pokoju słychać dźwięki płynące ze słuchawek noszonych przez dziecko, to ich natężenie jest zbyt duże dla ucha latorośli. Używanie w ruchu ulicznym tzw. walkmanów lub discmanów czy tak popularnych teraz MP3 czy MP4, szczególnie podczas jazdy na rowerze lub przekraczania jezdni, grozi wypadkami, ponieważ ogranicza percepcję tego, co się wokół dzieje.
Opanowanie ruchu u dzieci
Dzieci uczą się panować nad własnym ciałem od pierwszych tygodni życia. Wkrótce nabywają takich umiejętności, jak wodzenie oczami za poruszającymi się przedmiotami, chwytanie zabawek, które chce się im nabrać. Niektóre dzieci uczą się tych umiejętności szybciej niż inne, stają się więc naturalnie zgrabniejsze i zwinniejsze od rówieśników. Przez całe dzieciństwo każdy może wspomagać dziecko w rozwijaniu koordynacji mięśniowej i zręczności manualnej, zachęcając je do uprawiania tak wielu ćwiczeń i zabaw ruchowych, jak tylko to możliwe.
Podstawowa sprawnosc fizyczna
Dziecko, które nauczyło się chodzić, skacząc i podskakując wyrabia sobie sprawność fizyczną, która w późniejszym okresie dzieciństwa przyniesie dobre wyniki w rozmaitych sportach i zabawach. Dla niezdarnych dzieci szczególnie wskazane jest pływanie. Gry z piłką poprawiają koordynację oczu i rąk, wymuszają również intensywny ruch. Dla dzieci taniec to nie tylko przyjemność, ale też sposobność wyuczenia koordynacji ruchów ciała z rytmem muzyki. Uporządkowane formy tańca, takie jak balet, także mogą poprawić równowagę, przydać ruchom gracji i zwinności.
Jak dziecko zaczyna komunikacje
Dzieci zaczynają komunikować na długo przed rozpoczęciem mówienia. Od urodzenia słuchają i cieszą się głosem rodziców, uczą się łączyć te odgłosy z poczuciem komfortu i bezpieczeństwa. Od mniej więcej 2. miesiąca uczą się wydawania własnych odgłosów mruczą, bulgoczą lub gaworzą. Z tych dźwięków w drugiej połowie 1. roku życia wyłaniają się rozpoznawalne sylaby, takie jak “ma”, “da” i “ga”. „Słowa” powoli się rozbudowują dziecko paple długie ciągi sylab. W końcu pierwszego roku większość dzieci jest w stanie zrozumieć kilka prostych słów, zwrotów i poleceń, potrafi też powiedzieć we właściwym kontekście co najmniej jedno rozpoznawalne słowo.
Pierwsze dwa lata
W początkowym okresie drugiego roku życia słownik dziecka gwałtownie się rozbudowuje, mimo że w większości jego mowa to nadal paplanie. Ale stopniowo pojawiają się frazy z połączonych słów, wiążące nazwy ludzi i rzeczy z czynnościami lub poleceniami, np. “mama idź”, “pies jedz”. W tym stadium równie gwałtownie rozwija się rozumienie tego, co się do dziecka mówi. I choć może to nie być widoczne w mowie dziecka, to dysponuje ono już sporym zasobem słów i struktur gramatycznych.
Uwaga:waga!
Niebezpieczeństwa otyłości w dzieciństwie:
Główne niebezpieczeństwo polega na tym, że – statystycznie rzecz biorąc – dzieci otyłe pozostają takimi w swoim życiu dorosłym, a to z kolei zwiększa ryzyko wystąpienia schorzeń serca, układu krążenia i innych dolegliwości. Pewne zagrożenia dotyczą i dzieciństwa. Niektórzy lekarze sądzą, że otyłe dzieci częściej zapadają na infekcje klatki piersiowej niż dzieci szczupłe. Próchnica zębów zdarza się częściej u dzieci otyłych, gdyż zwykle jedzą one więcej słodyczy. Dziecko z nadmierną tuszą mniej chętnie się rusza, trudniej więc mu przychodzi spalenie nadmiaru tłuszczu lub nabycie sprawności fizycznej.
Ryzyko społeczne i psychiczne
Istotne ryzyko ponoszone przez dzieci otyłe to możliwość izolacji społecznej. Grube dzieci często stają się celem okrutnych kpin innych dzieci, co je unieszczęśliwia. Gdy wkraczają w wiek dojrzewania, są bardziej nieśmiałe i mniej pewne niż inne dzieci, i to w okresie, kiedy wiara w siebie jest najmniejsza, a potrzeby akceptacji największe.
Operacje uszu
Myringotomia zabieg ten jest niewielką operacją czasem wykonywaną u dzieci, u których zablokowana została trąbka Eustachiusza, łącząca ucho środkowe z tylną częścią gardła, a w uchu środkowym poczyna się gromadzić płyn. Operacja wykonywana jest w znieczuleniu ogólnym i wymaga zwykle jedno-, dwudniowego pobytu w szpitalu. Zabieg polega na tym, że dokonuje się niewielkiego nacięcia błony bębenkowej, co umożliwia odpływ nagromadzonego za nią płynu. W miejscu nacięcia umieszcza się plastikową rureczkę umożliwiającą swobodny dopływ powietrza do ucha środkowego i stałe jego osuszanie.
Myringotomia – po operacji
Operacja ta może być połączona z usunięciem wyrośli adenoidalnych. Wspomniana rureczka pozostaje w miejscu umieszczenia przez około 6 miesięcy, po tym czasie wypada samoistnie, a otwór w błonie bębenkowej szybko się goi. Jeżeli nie wystąpią objawy nawracających dolegliwości, to nie ma potrzeby powtórnego pobytu w szpitalu. W okresie tkwienia drenu w błonie bębenkowej nie ma powodu do ograniczania pływania czy innych czynności fizycznych.
Niegrzeczne dzieci
Okres między 1,5 a 3. rokiem życia to pora, kiedy dziecko zaczyna doceniać swoje własne “ja”. To często naprzemienne okresy pewności siebie, łącznie z napadami złości wywołanymi frustracją i chwile wzmożonej uległości i braku bezpieczeństwa, manifestujące się nawrotem zwyczajów niemowlęcych np. ssanie kciuka czy odmowa rozłąki z rodzicami. Taki typ zachowania sprawia, że ten “okropny wiek” jest poważną próbą dla rodziców.
Radzenie sobie z napadami paskudnego humoru
Zasadniczą rzeczą przy napadach złego dziecięcego humoru jest zachowanie spokoju. Jeżeli przy tym jest się w stanie nie okazywać zewnętrznie emocji związanych z awanturowaniem się potomstwa, to można je przytulić i spróbować ukoić. Gdy jednak napad złości wpływa na nas źle, to lepiej zostawić dziecko samo, które po pewnym czasie się uspokoi niż krzyczeć na nie lub okazywać inne objawy niezadowolenia. Do lekarza należy się zwrócić wtedy , gdy nie radzimy sobie z częstymi złymi humorami dziecka lub, kiedy zaczynamy żywić jakieś obawy.